نمىشود . ( 1 ) در مذمت شهرت ( 2 ) 1 . حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله فرمود : گرفتارى براى مرد همين بس كه آن چنان مشهور شود كه مردم با انگشت به طرف او اشاره كنند و به يك ديگر نشان دهند . ( 3 ) 2 . حضرت صادق عليه السّلام فرمود : خداوند دو شهرت را مبغوض مىدارد ، يكى شهرت به لباس و يكى شهرت به نماز . ( 4 ) 3 . حضرت مجتبى عليه السّلام فرمود : هر كس لباسى كه او را مشهور كند بپوشد خداوند او را روز قيامت لباسى از آتش مىپوشاند . ( 5 ) 4 . حضرت صادق عليه السّلام فرمود : شما چه مىكنيد هنگامى كه يكى از شما كار نيكى از وى آشكار شود ولى در باطن غير از اين باشد ، اما اگر كسى در نهان خوب باشد زندگى ظاهرى او هم خوب مىشود . ( 6 ) 5 . رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمودند : هر گاه بنده‌اى نهان و آشكارش يكى باشد ، خداوند به اين بنده مباهات مىكند و مىفرمايد : اين بنده شايسته من است . ( 7 ) 6 . على عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : هيچ بنده‌اى نيست مگر اينكه يك ظاهر دارد و يك باطن ، هر كس باطن خود را پاك كند خداوند ظاهر او را پاك مىگرداند ، هر كس باطن خود را تباه كند خداوند ظاهر او را تباه مىكند . هر بنده‌اى يك شهرت در ميان اهل آسمان دارد و شهرتى در ميان اهل زمين و هر گاه وضعش در آسمان خوب باشد در زمين هم خوب مىباشد ، و اگر در آسمان خوب نبود در زمين هم اين چنين است راوى گويد : عرض كرديم : مقصود از شهرت در اين جا چيست ؟ فرمود : دوست داشته باشد مردم او را ياد كنند . ( 8 ) 7 . حضرت باقر عليه السّلام فرمود : هر كس ظاهرش از باطنش رجحان داشته باشد ، روز قيامت اعمالش سبك مىشود . ( 9 ) 8 . امام صادق سلام اللَّه عليه فرمود : هر كس زينت كند براى مردم به